De Quick-Fix Parabool

08 okt 2018

De Quick-Fix Parabool

Weet je wat ik tof vind? We zijn als westers mens steeds meer bezig met onze persoonlijke ontwikkeling en analyseren de shit uit onze psychische blokkades. Weet je wat ik niet zo tof vind? Ik geloof dat wij als westers mens ook steeds softer aan het worden zijn.

Nogal een statement die ik maak he? Ik leg mijn gedachten graag uit.

 

Ok, laten we beginnen met het eerste deel.

We leven in een maatschappij waarin we bevoorrecht kunnen leven, ons veilig mogen voelen, voedsel hebben en bij onze families op de koffie kunnen komen. (Of je dat ook doet is natuurlijk een tweede.) De Maslow’s basisbehoeftes zijn voor de meeste van ons vervuld. En dat betekent dat we op zoek gaan naar de vervulling van hogere behoeftes, met uiteindelijk de behoefte van zelfontplooiing.

We lopen dan ook massaal tegen allemaal psychische drempels aan, voelen ons wel eens eenzaam of leeg, en we zijn niet 100% content met ons leven. In onze maakbaarheids maatschappij, hoe onze maatschappij door een hoop opiniestukken wordt genoemd, voelen we ons verantwoordelijk voor ons succes en ons geluk. Dus als we even niet gelukkig zijn, is dat onze eigen schuld. Beter dat je dat dan dus ff fixt.

En zo zijn we doorgaans steeds meer bezig met wat ons gelukkig maakt en proberen we dingen waar we tegenaan lopen op te lossen. Vind ik mooi! Zelf geloof ik dat je tot op een zekere hoogte jezelf een stuk gelukkiger kunt maken door belemmerende patronen te doorbreken, in lijn te leven met je verlangens en trauma’s uit het verleden een plekje te geven. Maar ik zeg bewust dik gedrukt tot op een zekere hoogte (en staat nu schuingedrukt). Je kunt namelijk nou eenmaal niet ALTIJD gelukkig zijn.


Nu komen we bij mijn tweede statement. We worden soft. We zoeken namelijk voor elk probleem een oplossing.

Voor elk pijntje zoeken we een instant fix.

Als we ons even ‘leeg’ voelen na een super leuke vakantie, of als het even niet zo lekker gaat op werk en in onze relaties melden we ons al aan bij een psycholoog. Vind je het gek dat die wachtlijsten zo bizar lang zijn.

Het is dweilen met de kraan open voor de psychologen van nu. De ‘echte’ probleemgevallen, mensen met ernstige psychische stoornissen, die echt serieuze hulp nodig hebben komen nauwelijks nog aan de beurt. Hoogleraar Damiaan Denys vindt dat we ‘teveel van psychologen en van het leven verwachten’, zo zei hij tegen het NRC een paar weken terug.

Het leven is nou eenmaal soms shit, kut en ellendig. Daar moeten we mee leren leven. Maar we leren niet meer om dingen te verduren en zoeken krampachtig naar die quick fixes als het even stom is. Behalve de cup-a-soup om 16:00 uur (of een hap Nutella) zijn quick fixes schijn. We worden softer omdat we de moeilijke momenten die het leven nu eenmaal heeft niet meer goed kunnen verdragen.

En daar komt dan (eindelijk) mijn wiskundige toevoeging aan het verhaal; er ontstaat namelijk een bergparabool.

Een bergparabool is een wiskundige vergelijking waarvan de functie in een curve loopt die op een omgekeerde U lijkt. (Vandaar de naam, bergparabool.) Het lijntje begint onder, a.k.a. we voelen ons even niet happy, en gaat dan omhoog, a.k.a. onze quick fix toepassing. Maar daarna dendert de formule net zo hard weer naar beneden, a.k.a. bij het volgende moeilijke moment.

Quick fixes zijn dus erg tijdelijk.

Wat beter zou werken op langer termijn, is als we wat harder worden en moeilijke momenten ook even leren te verdragen. Want zoals ik al eerder zei, het leven is gewoon niet altijd rozengeur en maneschijn. “Maar dat is toch helemaal niet leuk Elise?” vraag je je nu af. Nee dat is niet leuk lieve lezer. Maar wel noodzakelijk en bevordelijk voor alle toekomstige kutmomenten!

Hoe moet je een kutmoment dan overleven, vraag je je daarna vast af. Ga huilen, gooi het eruit en voel je maar even rot. Het mag er zijn, duw het niet weg en probeer het niet weg te rationaliseren. Ga boos op je bed zitten, pak een knuffel of schrijf je gevoel op.

Geef jezelf desnoods een hap Nutella en bel daarna je moeder of je even langs mag komen voor een kop thee en een knuffel.

Snij ik mezelf nu in de vingers met dit pleidooi? Nee hoor, want elke parabool begint met een kwadraat.
(voorbeeld van een paraboolfunctie: y=
+ 2x + 5 ).

 

Liefs,
Elise

Laat een reactie achter