Thank you 2018

01 jan 2019

Lieve mensen, gelukkig nieuwjaar!

Vandaag is de eerste dag van 2019 dus voor mij een mooi moment om terug te blikken naar afgelopen jaar en om een klein vooruitblik op het nieuwe jaar te werpen. Ik vind het altijd maar weer verwonderlijk hoeveel er kan gebeuren in een jaar, vind je niet?

Nog steeds geen six-pack

Mijn conclusie is dat ik officieel in het kwadraat leef. Geen steady, mediocre, horizontaal levenspad voor mij. Nee. Ik klim naar de hoogste pieken, en val soms in diepe dalen om vervolgens weer naar hoge hoogtes te stijgen. Ik verwonder me dat ik nog geen six-pack heb want dit klinkt best als een work-out.

Reflectie

Ik vind het fijn om stil te staan, terug te kijken en te reflecteren. Een helicopter-view van afgelopen jaar geeft me namelijk altijd een berg aan inzichten. Ik kan vaak achteraf pas zien waarom bepaalde dingen gebeuren, of wat het me heeft gebracht. Zo ging ik afgelopen jaar samenwonen met iemand, omdat ik dacht dat ik niet zo goed alleen zou kunnen wonen. Die angst voor eenzaamheid was nog altijd een ding en ik was ervan overtuigd dat ik dus beter niet alleen kon wonen. Want alleen =  eenzaam. Zo had mijn hoofd geredeneerd.

Maar dit jaar mocht ik leren dat ik wél alleen kan zijn. Alleen die les was een pittige. De persoon waarmee ik ging samenwonen en ik bleken uiteindelijk geen goede match. Maar dit had ik niet gelijk door. Mijn kernkwaliteit om voor anderen te zorgen werd mijn valkuil door niet bij mezelf stil te staan en te voelen wat ik zelf nodig had. Ik was op alle vlakken in mijn leven heel veel aan het geven, maar niets aan mezelf. En zo was ik na een klein jaar op.

Oud zeer kwam weer even langs

Ons slimme ego zorgt ervoor dat we onprettige emoties uit de weggaan door allerlei patronen en zo had ik niet door dat ik eigenlijk heel erg eenzaam was en me niet thuis voelde in mijn nieuwe huis. Ik ging steeds meer geven aan anderen en stond te weinig stil bij mijn eigen verlangens en gevoel. Me eenzaam voelen in mijn eigen huis triggerede oud zeer van vroeger. Toen ik als klein meisje me ook zo eenzaam thuis heb gevoeld. En dat oude zeer kwadrateerde uiteindelijk mijn kutgevoelens.

Zoals je las in mijn laatste blog van een tijdje terug, zat ik zelf even niet zo goed in mijn vel. Want op een gegeven moment kon ik steeds meer stilstaan bij mijn gevoel en dat gevoel was niet fijn. De pijn kwam eruit. Ik mocht weer werken aan mijn zelfliefde en beter leren zorgen voor wat ik nodig had. En dat was soms moeilijker dan ik dacht.

Maar. Dit alles heeft er wel voor gezorgd dat ik nu heel goed weet dat ik wél alleen kan zijn zonder me eenzaam te voelen! En dat is voor mij zo’n belangrijke les geweest waar ik oprecht heel dankbaar voor ben.

Ongebalanceerde relaties

Wat ik ook heb geleerd dit jaar is dat ik wat selectiever mag gaan zijn in wie er dichtbij mij mogen staan en wie ik in mijn hart toelaat. Ik zat in verschillende relaties op de vlakken van liefde, vriendschap en werk die helemaal niet zo goed voor mij waren. Relaties waarin ik veel meer gaf dan ik terug kreeg. Ik heb nu geleerd dat een gezonde relatie een balans moet zijn. En dat ik een beschermlaagje mag opbouwen zodat de niet-zo-goede relaties mij niet zo uit balans kunnen trekken wanneer die relaties niet goed gaan. Als mensen jou niet net zoveel geven als jij hen, mag jij jezelf beschermen voor het geval dat ze je kwetsen.

Ik ben van nature een gevoelig mens en ik heb echt bakken met liefde om te geven. Ook wil ik het liefst de hele wereld helpen en voor iedereen zorgen. Alleen moet ik soms niet vergeten om ook voor mezelf te zorgen en ik realiseer nu dat er, helaas, altijd mensen zijn die misbruik van je goede intenties kunnen maken. En daarvan raakte ik uit balans en voelde ik me verdrietig. Dat, ga ik dus anders aanpakken in 2019!

Deze twee lessen leerde ik dus op een harde manier, maar MAN wat ik ben blij dat ik ze heb geleerd! Hoe vet is het dat mijn angst voor eenzaamheid EINDELIJK zo goed als weg is, ik weet dat ik super goed op mijn eigen benen kan staan en daarnaast mag kiezen wie ik mijn liefde geef en in mijn hart plaats.

Ik voel me zoveel meer in control over mijn leven en mijn gevoel.

Gewoon serieus cool.

De uppers
Naast mijn dieptepunten (die me uiteindelijk dus wel hele mooie dingen hebben gebracht) heb ik ook zoveel mooie hoogtepunten beleefd dit jaar. Zo leuk om over na te denken ook! (Kijk ook eens terug naar jouw hoogtepunten van afgelopen jaar, word je gegarandeerd vrolijk van.) Ik heb zulke fantastische mensen om mij heen, mijn familie en zulke bijzondere vriendschappen die mij zoveel hebben gegeven dit jaar. Ook heb ik een nieuwe liefde voor zeilen ontdekt, kreeg een nieuwe baan als voedingscoach, en herstelde de relatie met mijn vader. Ik heb ontelbaar vaak Disney-liedjes gezongen (sorry familie),  heel veel mooie wijnen en champagnes geproefd (onder het mom van het leven moet gevierd worden) en investeerde ik in twee coaching trajecten om nog meer innerlijke rust te vinden.

Maar het ALLERmooiste dit jaar was toch wel Leven in het Kwadraat. Het opzetten van mijn eigen bedrijf. Mijn droom. Het was (en is nog steeds) spannend, doodeng zelfs, moeilijk, stressvol (vooral als het ging om belastingdienst dingen), maar zo bevredigend. Dat ik nu kan zeggen dat ik iemand ben die ik vroeger nodig had is het allermooiste gevoel op aarde.

Doen wat je echt van binnen wilt, waarvoor je hier bent, is zo ongelofelijk gaaf.

Om mijn eigen pad en mijn pijn om te zetten in een kracht en daarmee anderen te mogen helpen is echt goud. Als ik terugkijk naar mijn leven, waarin ik heel wat dalen heb gezien, is het het allemaal zo hard waard geweest. Ook ben ik niet meer zo onzeker als toen. Weet ik inmiddels dat ik alles aankan wat op mijn pad komt en gun ik het mezelf inmiddels om al mijn dromen waar te maken. En weetje, het hoeft dus allemaal ook niet alleen. De mensen om je heen zijn er voor jou. Om jou te helpen die dromen waar te maken. Ze zijn een lichtje als het even donker is. Net zoals jij dat bent voor anderen. Hoe fijn is dat?

Vorig jaar in mijn kerstspeech zei ik dat 2018 vast wat rustiger zou worden. Nou, dat is dus mooi niet gebeurd. En dit jaar ga ik dat ook niet zeggen. Want juist door al die kwadraat momentjes voel ik dat ik leef en kan ik steeds meer groeien in de persoon die ik echt van binnen ben. Dus 2019, kom maar op met al je avonturen, tegenslagen en nieuwe lessen. I’m ready.

Mijn vader had mij getrokken met lootjes voor kerst en schreef mij een super mooi gedicht. Met daarin deze zin, die wil ik als laatste nog graag even met je delen:

“Trek niet alles aan, als je het toch niet kan veranderen
Bedenk, het ligt niet alleen aan jou maar ook aan anderen.
Vertrouw op je intuïtie, je bent niet alleen
Durf te leven, want je hebt er maar een.”

P.s. Ik heb moker veel zin in dit jaar, jullie ook? 🙂

Liefs,
Elise

2 reacties

  1. Harry reynaers op 3 januari 2019 om 12:09

    Lieve Elise zo kom je steeds dichterbij jezelf om uiteindelijk te vinden dat het leven niet zonder onstakels is! Geen liefde zinder pijn gaan dag zonder nacht. Uiteindelijk waard om geleefd te worden! Leef zonder angst en heb een mooi 2019 met alles wat je je wenst! Harry

    • Elise op 3 januari 2019 om 12:47

      Dankjewel voor je mooie woorden Harry! Helemaal waar, en die obstakels maken het leven toch ook weer zo mooi.
      Wens jou ook een heel erg mooi 2019 🙂

Laat een reactie achter