The Unfair Negative Aggregation

18 apr 2019

Hoi mooi mens!

Vandaag wil ik iets met je delen waar ik een beetje gefrustreerd over ben. En waar ik soms (oké misschien niet soms maar vaak) zelf ook tegen aan loop.

Goed, lees dit voorbeeld even mee:

Tijdens een feedback moment op je werk krijg je van je baas/manager 10 complimenten.
Ook verteld hij je 1 punt waarop je kan verbeteren.

Wat is dan het eerste wat je vertelt als je thuis komt aan de desbetreffende persoon in huis?
Precies wat ik dacht. Dat negatieve puntje.
En als je dan wordt gevraagd wat de positieve punten waren kom je op dat moment vast niet meer verder dan 5.

Waarom kan het negatieve zo’n grote impact hebben?
Is dat het zwarte gat van ons brein?
Als 90% van een dag leuk is, en 10% minder, waarom liggen we dan in bed met een uitvergrote focus op die slechtere emoties?

Oneindige emoties

Wellicht slaat ons brein sterker en meer bewust de negatieve emoties en gebeurtenissen op. Emoties zijn namelijk de hele dag door aanwezig. We registreren ze alleen lang niet allemaal op een bewust niveau. Zou ik ook afraden want anders ben je de hele dag bezig met van alles en nog wat voelen (want trust me, er gaan belachelijk veel emoties door je heen de hele dag door). Maar waarom herinneren we ons dan altijd de negatieve zo goed? De positieve zijn veel leuker om te onthouden toch?

Als ik iemand vraag over zijn jeugd, vertelt hij of zij vaak een verhaal als, “het was wel goed of leuk hoor maar dit en dit was minder leuk”. Het aantal minder leuke dingen komt vaak niet boven de tien, en dat betekent dus eigenlijk dat er waarschijnlijk een miljoen leuke dingen zijn gebeurd. Maar die halen we niet als eerste voor de geest of zijn we al vergeten. Ik doe dit ook, maar ik realiseer me dat dat heel oneerlijk is. Alsof de positieve dingen meer een gegeven zijn, of ‘normaal’, en de negatieve dingen meer waarde verdienen.

Intern vergrootglas

Weet je wat ik nóg stommer vind? Dat we die paar negatieve emoties van de dag vaak ook nog onze gemoedstoestand van die dag, of zelf ook nog de dag daarna, laten bepalen. Vandaag was stom want ….. , dus ben ik nu niet happy. Ja maar hallo, er is nou eenmaal niet een constante, permanente flow aan positieve emoties een hele dag door! Dus waarom baseren we onze overal state of happiness op die enkele negatieve emoties?!

Kijk, als er echt iets groots en heftigs gebeurt, snap ik dat echt wel. De gevoelens die bij die gebeurtenis of gedachten komen kijken zijn gewoon heel extreem en naar. Dan snap ik dat je zegt dat je een rotdag hebt of dat je niet goed in je vel zit vandaag. Maar bij die kleinere gebeurtenissen doen we dat onbewust ook nog steeds. Ons intern vergrootglas focust vooral op negativiteit.

Een ongekraakte code

Ik ben goed in codes kraken als je mijn blogs een beetje volgt maar helaas heb ik de code hoe je je brein kan herprogrammeren nog niet gevonden. Ik laat mensen vaak een boekje bijhouden waarin ze minstens 1 leuke/positieve gebeurtenis van de dag moeten opschrijven. Dit om de gewaarwording te vergroten en om dat leuke wat sterker in ons geheugen op te slaan. De positieve emoties zijn, naar mijn mening, niet persé een gegeven namelijk. Die mogen we gewoon koesteren. En daarom ben ik ervan overtuigd dat we daar wat meer stil bij mogen staan.

Hierbij mijn uitdaging aan jou:
Vraag jezelf aan het eind van iedere dag af wat je leuk vond aan die dag, of welke positieve emoties je ergens die dag hebt ervaren. Denk aan de gedachten en gevoelens die daarbij zaten. Herinner ze even goed. Zeg tegen jouw brein, “Yo brein, sla dit ook even op.” En als iemand de software kan updaten van onze interne vergrootglas, please give me a call.

Liefs,
Elise

Laat een reactie achter